शुवा एक तु थिई
तेरी आसमा मु बस्याको थीया
तु भन्थी
"तेरी मायाकि कर्णालीमा एकदिन बालुवा मात्रै रहन्या छ"
मु भन्या तेरा गैला छालमा फस्याको थीया।
तु जा पन
खोज् तेरो बाटो,
खोज् तेरो समुन्द्र
तेरो किनार म भेट्टाई नसक्दो भया
मु पर्खी रौंलो मानसरोबर ताल मि
तु एकदिन बर्सन्या छै पानी भै
मु तेरा मुहान मि पर्खी बस्दो भया।।
अचेल
तुलसिका मठमी
पिपलको बोटमी
तेरै नामको हावा बहँदो छ
तु "जान्छु" भन्नी छै। जा पन
क्यारी रोकूँ तु खि
सधैभर सँगै त यां को रहँदो छ?